Δύο στιγμιότυπα από την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στο Μαρούσι.
Αριστερά, δημοτική αστυνομικός από αυτές που προσλήφθηκαν πέρυσι, τηρούσα την τάξη.
Δεξιά, μαθήτρια παρελαύνουσα.
Προσωπικά, το ντύσιμο των ανθρώπων δεν με ενοχλεί, ο κάθε ένας και η κάθε μία μπορεί να ντύνεται όπως θέλει, τηρώντας βέβαια κάποιους γενικούς κανόνες αισθητικής, οι οποίοι δεν παύουν να είναι και υποκειμενικοί. Όπως η τέχνη. Όταν όμως είσαι μέλος μιας ομάδας, πιστεύω ότι θα πρέπει να ακολουθείς το “πνεύμα” της ομάδας (στρατός, αστυνομία, πυροσβεστική κλπ), εκτός και αν έχουν αλλάξει κάποια πράγματα και δεν έχουν πέσει στην αντίληψή μου. Στην προκειμένη περίπτωση, υποτίθεται ότι κάποιος θα πρέπει να είχε επιθεωρήσει και τα δύο κορίτσια πριν “βγουν” στο δρόμο, ώστε να είναι ομοιόμορφα ντυμένες και με τις υπόλοιπες (και τους υπόλοιπους στην περίπτωση της δημοτικής αστυνομικού), διότι δεν ήσαν.
Έτσι λοιπόν και για να κλείσω, δεν με ενόχλησε η τσαπατσουλιά της αστυνομικού. Η εμφάνισή της απεικονίζει το κλίμα που επικρατεί στις υπηρεσίες του Δήμου Αμαρουσίου, στον οποίο μόνο ο κύριος δήμαρχος φροντίζει να ντύνεται μετά προσοχής και πάντα ανάλογα με την περίσταση, πρέπει να το ομολογήσω. Επίσης, δεν με ενόχλησε ούτε το θεαματικό μίνι της μαθήτριας. Νέα είναι και καλλίγραμμη, καλά έκανε.
Με ενόχλησε ότι η δημοτική αστυνομικός είχε “στρατοπεδεύσει” απέναντι από τις θέσεις των επισήμων (όπου είχα την τιμή να κάθομαι), ενώ η μαθήτρια πέρασε “σα το λίβα που καίει τα σπαρτά” και χάθηκε…
Να ‘ναι καλά και τα δύο κορίτσια.

Από το http://aggelospolidoros.blog4u.gr