You are currently browsing the daily archive for Μαρτίου 29, 2010.
Δύο στιγμιότυπα από την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στο Μαρούσι.
Αριστερά, δημοτική αστυνομικός από αυτές που προσλήφθηκαν πέρυσι, τηρούσα την τάξη.
Δεξιά, μαθήτρια παρελαύνουσα.
Προσωπικά, το ντύσιμο των ανθρώπων δεν με ενοχλεί, ο κάθε ένας και η κάθε μία μπορεί να ντύνεται όπως θέλει, τηρώντας βέβαια κάποιους γενικούς κανόνες αισθητικής, οι οποίοι δεν παύουν να είναι και υποκειμενικοί. Όπως η τέχνη. Όταν όμως είσαι μέλος μιας ομάδας, πιστεύω ότι θα πρέπει να ακολουθείς το “πνεύμα” της ομάδας (στρατός, αστυνομία, πυροσβεστική κλπ), εκτός και αν έχουν αλλάξει κάποια πράγματα και δεν έχουν πέσει στην αντίληψή μου. Στην προκειμένη περίπτωση, υποτίθεται ότι κάποιος θα πρέπει να είχε επιθεωρήσει και τα δύο κορίτσια πριν “βγουν” στο δρόμο, ώστε να είναι ομοιόμορφα ντυμένες και με τις υπόλοιπες (και τους υπόλοιπους στην περίπτωση της δημοτικής αστυνομικού), διότι δεν ήσαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Pochette, αυτή η μικρή άγνωστη
Από τη δεκαετία του 30 μέχρι σήμερα έχει ιδιαίτερη θέση στο αντρικό ντύσιμο και αποτελεί βασική ένδειξη κομψότητας. Οι Γάλλοι τη λένε Pochette, οι αγγλόφωνοι handkerchief και pocket square, εμείς μαντηλάκι.
Η ύπαρξη της μικρής τσέπης στο ύψος του στήθους, στην αριστερή πλευρά του αντρικού σακακιού, δεν υπάρχει χωρίς λόγο ούτε για να βάζουμε τσιγάρα ή τα γυαλιά. Είναι αποκλειστικά για pochette. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
“Εμού και του ιδίου”. E-mail της 16ης Μαρτίου 2010 -από το γνωστό πλέον και μη εξαιρετέο ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ του Δήμου Αμαρουσίου- πληροφορούσε τον τοπικό Τύπο αλλά και… κάποιους «δημοσιογράφους» (τα εισαγωγικά δικά τους) σαν και του λόγου μου (το ’πιασα το υπονοούμενο) για ένα θέμα, υπό τον τίτλο: «Η αλήθεια για τη Βιοκλιματική ανάπλαση του Κέντρου και τα ψέματα των νοσταλγών της εποχής των δανείων». Το δε σύγγραμμα του ανωνύμου λογοτέχνη και… «φωτογράφου», έχει τον ακόλουθο πρόλογο, ο οποίος μεταφέρεται ως έχει: «Η Βιοκλιματική Ανάπλαση του Ιστορικού Εμπορικού Κέντρου του Αμαρουσίου είναι η σημαντικότερη παρέμβαση που γίνεται στην πόλη μας τα τελευταία χρόνια»…
ΤοποΓράφει η Θέμις Μαυραντή
Πριν…. υποκλιθώ σε τούτην εδώ την τεράστια(!!!) «αλήθεια» θα ρωτήσω το… ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ του Δ.Α. και την Προϊσταμένη Αρχή του: πού βρίσκονταν αυτά τα… « τελευταία χρόνια». Διότι πλην των άλλων, να τους θυμίσω, πως άμα τη αναλήψει των καθηκόντων τους επί… «Δημαρχείας», στα έγγραφα που έστελναν στο μηνιαίο -από το 1995- μαρουσιώτικο περιοδικό «ΟΔΟΣ ΘΕΜΙΔΟΣ», με είχαν για αρσενικό!!! « Κον Θέμη ….» με φαντάζονταν, αφού ως άρτι αφιχθέντες στον Τόπο μας, δεν είχαν προκάμει να μάθουν πρόσωπα και πράγματα. Και μετά την αφελή απορία και την ενισχυτική περί αυτήν υπενθύμιση, συνεχίζω τη μεταφορά παραγράφων του χρονογραφήματος, το οποίο αυτή τη φορά, δεν βρίσκεται υπό την τυπική ένδειξη: «ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ». Σε τούτο δω το έγγραφο, έχουν αυτονομηθεί οι συμμετέχοντες, εξ ου και ο σημερινός μου τίτλος (δανεισμένος από την γνωστή Τζούλια). Το ζήτημα όμως δεν είναι το τι γράφουν κάποιοι «δημοσιογράφοι» ΕΠΩΝΥΜΩΣ, αλλά ΚΑΠΟΙΟΙ χρονικογράφοι, ανωνύμως. Γι αυτό και συνεχίζω την αντιγραφή: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Παρουσίαση του σχεδίου ανάπτυξης της πόλης και έναρξη της διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία.
” Η πρόταση που παρουσιάζουμε στην αρχική της μορφή, υπηρετεί το όραμά μας για μια πόλη πραγματικά φιλική και ανθρώπινη, σύγχρονη και λειτουργική, που θα αποτελεί και μητροπολιτικό εμπορικό και επιχειρηματικό κέντρο του Λεκανοπεδίου, αλλά ταυτόχρονα και τόπο κατοικίας, με γειτονιές αυτόνομες και αντάξιες των υψηλών προσδοκιών των συμπολιτών μας.
Το στρατηγικό μας σχέδιο λαμβάνει επίσης υπόψη του τη σημερινή διαμορφωμένη φυσιογνωμία της πόλης, με τις ελλείψεις που μας κληρονόμησε το παρελθόν, αλλά και με τις ανάγκες που δημιουργούν οι νέες συνθήκες. ”
Συμπεραίνει το Kastalia2009′ s Blog σε πρόσφατη ανάρτησή του:
“Σύμφωνα δηλαδή με τα στοιχεία του γραφείου τύπου του δήμου Αμαρουσίου οι Μαρουσιώτες δεν έχουν αγκαλιάσει αυτή τη συγκοινωνία (να μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για 5.114 χρήστες ημερησίως όταν το Μαρούσι στην απογραφή του 2001 είχε 70.789 κατοίκους και σήμερα σίγουρα έχει ξεπεράσει τους 100.000) αφού λιγότερο από το 6% του πληθυσμού της πόλης τη χρησιμοποιεί.
Ακόμα και αν λάβουμε υπόψη τα στοιχεία που βρίσκονται στην ιστοσελίδα του δήμου Αμαρουσίου όπου για τη δημοτική συγκοινωνία αναφέρει ότι μετακινούνται 20.000 επιβάτες την ημέρα βλέπουμε ότι μόνο οι 8.000 είναι κατοίκοι – δημότες και οι 12.000 όχι (πάντα σε σχέση με την ανακοίνωση του δήμου και το διαχωρισμό 40% – 60%). Δηλαδή στην καλύτερη των περιπτώσεων η δημοτική συγκοινωνία έχει πρόσβαση στην τοπική κοινωνία μόνο σε ποσοστό 8%. Όπως πάμε σε λίγο θα προσπαθήσουν να μας πείσουν, ότι αφού οι Μαρουσιώτες δε χρησιμοποιούν τη δημοτική συγκοινωνία, θα πρέπει και να την καταργήσουν… Όλα αυτά βέβαια ισχύουν μόνο αν τα ποσοστά αναλογίας χρηστών που δίνει ο δήμος είναι αξιόπιστα και επιστημονικά τεκμηριωμένα.”
Και αναρωτιέμαι εγώ: Είναι δυνατόν, να είναι “αξιόπιστα και επιστημονικά τεκμηριωμένα” τα στοιχεία που παρατίθενται, όταν αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να μετρήσουν και να μας πουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, πόσοι είναι οι εργαζόμενοι στο Δήμο Αμαρουσίου (πόσους βρήκαν όταν ανέλαβαν και πόσοι είναι σήμερα);
Πρόσφατα σχόλια